Dreamerland

Σκέψεις, λέξεις, όνειρα…

Υπομονή

desolation.jpgΜάζεψες πέτρες στην ποδιά: υπομονής φαρέτρα
κι η μοίρα ρόδα έπλεξε και σου ’φτιασε σχοινί
και σιωπηλά πετροβολάς της αρνησιάς τα πέπλα
που κρύβουν σου της άνοιξης το γόνιμο φιλί.

Μαρμαρωμένο στάθηκε πάν’ στο βασίλεμά του
το χέρι, που ύψωσε σπαθί στα δύο να κοπεί
ο χρόνος, κείνη τη νυχτιά –που πήγε τ’ άρωμά της;–
τον φόβο όταν φοβήθηκες κι έσπασες το σκοινί.

Ανέλπιδα και μ’ αφοβιά άνοιξες τα φτερά σου
κι αγνάντεψες –μα πού να πας;– με δίχως προσμονή.
Δεν είναι λευτεριά αυτή, δεν είν’ ανθρώπου τόπος:
καμένη γη η πεθυμιά…

Η άνοιξη θα ’ρθεί,

το δίχως άλλο, μα ίσως αργήσει λίγο φέτος.

Advertisements

Φεβρουαρίου 28, 2007 Posted by | Ρίμες | 2 Σχόλια