Dreamerland

Σκέψεις, λέξεις, όνειρα…

Μετ’ επιστροφής

hopeless-human-condition-i-02-poster-c12144604.jpegΠροχωρούσε το ανθρώπινο φίδι αργά
Τη μεγάλη τη νύχτα να πάρει
Και του μάταιου το γέλιο ακουγόταν ξανά
Πότε φάντασμα, πότε φεγγάρι.

Υποχωρούσε ο χρόνος, να κερδίσει ο νους
Αιχμαλώτιζε ελπίδες η Μοίρα
Και μετά μας κερνούσε πιο άγριους καιρούς
Να γεμίζει απόγνωση η πείρα.

Πόσα λάβαρα έστησε αυτός ο καημός
Πόσες νίκες γιορτάσανε ήττες
Πόσο γρήγορα γύρισε αυτός ο τροχός
Και προλάβαν τους μύθους οι γύπες.

Να ανεβάζει τις πέτρες ψηλά στο βουνό
Και μετά να γυρνάν, να τον τρέχουν
Προμηθέας Δεσμώτης με νάνο εαυτό
Τα όριά του να μην τον αντέχουν.

Καρφωμένα τα πόδια του πάνω στη γη
Κι όσο ζει το στερέωμα θα βλέπει
Και μια μνήμη παλιά θα του γίνεται ορμή
Πως αυτή η ζωή δεν του πρέπει.

 

 

Στίχοι: Παρασκευάς Καρασούλος
Μουσική: Θύμιος Παπαδόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Μάριος Φραγκούλης

Advertisements

Απρίλιος 28, 2007 - Posted by | Ακουσα

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: