Dreamerland

Σκέψεις, λέξεις, όνειρα…

Ο καθρέφτης

man-woman.jpg

Σκηνή 1η – 1960

Προθάλαμος γραφείου διευθυντή γυμνασίου. Η Στέλλα κοιτάζεται συνεχώς στον καθρέφτη γυρνώντας ελάχιστες φορές να κοιτάξει τον Νίκο. Ο Νίκος κάθεται σε μια πολυθρόνα κοιτώντας έξω από το παράθυρο.

Στέλλα: Γεια, με λένε Στέλλα.

Νίκος: Γεια.

Στέλλα: Εσένα;

Νίκος: Τι;

Στέλλα: Πώς σε λένε;

Νίκος: Έχει σημασία;

Στέλλα: Κουβέντα να γίνεται ρε παιδί μου. Ντάξει άμα δε θες μη λες. Απλά έλεγα όσο περιμένουμε ευκαιρία να γνωριστούμε. Δεν σ’ έχω ξαναδεί. Στην τρίτη πας; Εγώ στη δευτέρα.

Νίκος: Κι εγώ.

Στέλλα: Αλήθεια; Πώς και δεν σ’ έχω ξαναδεί; Μεγαλοδείχνεις ε; Κι εγώ το ίδιο, έτσι μου λένε. Κι ότι είμαι όμορφη μου λένε. Εσύ πώς με βρίσκεις;

Νίκος: Καλή είσαι.

Στέλλα: Μόνο καλή; Τέλος πάντων. Δεν μιλάς πολύ ε; Μα τι έχει εκεί έξω και κοιτάς συνέχεια;

Νίκος: Στον καθρέφτη τι έχει;

 

Σκηνή 2η – 1980

Στον ίδιο χώρο.

Στέλλα: Το φανταζόσουν ότι θα ξαναμπαίναμε εδώ μέσα;

Νίκος: Όχι.

Στέλλα: Θυμάσαι τότε; Με είχες εκνευρίσει τόσο πολύ που δεν μου έδινες σημασία.

Νίκος: Είχα αλλού το μυαλό μου.

Στέλλα: Αλήθεια, δεν μου είπες ποτέ τι κοιτούσες από το παράθυρο.

Νίκος: Το μέλλον.

Στέλλα: Και τι είδες;

Νίκος: Σύννεφα. (γελούν) Εσύ βρήκες αυτό που γύρευες στον καθρέφτη;

Στέλλα: Για λίγο, αλλά το έχασα γρήγορα.

Νίκος: Δεν κατάλαβα.

Στέλλα: Κοίτα. Έλα δίπλα μου, κοίτα στον καθρέφτη. Τι βλέπεις;

Νίκος: Εμένα… εσένα… εμάς.

Στέλλα: Κατάλαβες τώρα;

 

Σκηνή 3η – 2000

Στον ίδιο χώρο.

Στέλλα: Να ‘μαστε πάλι εδώ.

Νίκος: Ότι θα με καλούσαν εδώ μέσα για τα παιδιά μου, αυτό κι αν δεν το φανταζόμουν ποτέ.

Στέλλα: Πώς τα φέρνει η ζωή ε; Αν δεν είχαμε έρθει στη συγκέντρωση αποφοίτων δεν θα ξανασμίγαμε. Όταν σε είδα δεν μπορούσα να το πιστέψω. Δεν περίμενα με τίποτα ότι θα ερχόσουν. Τόσο απόμακρος, τόσο μυστηριώδης! Ο ωραίος του σχολείου!

Νίκος: Ποιος ωραίος μωρέ;

Στέλλα: Καλά δεν κατάλαβες ποτέ ότι όλα τα κορίτσια του σχολείου ήταν ερωτευμένα μαζί σου;

Νίκος: Με μένα;

Στέλλα: Ναι. Κι εγώ μαζί.

Νίκος: Αφού δεν με ήξερες.

Στέλλα: Σε ήξερα. Έπαιζα θέατρο εκείνη την ημέρα που γνωριστήκαμε. Φοβόμουν ότι θα προδοθώ αν στο έδειχνα. Και φυσικά ούτε που ήλπιζα ότι θα γυρνούσες να με κοιτάξεις.

Νίκος: Αλλά σε κοίταξα και σε παρακοίταξα ε; Παράπονο δεν έχεις…

Η Στέλλα γυρίζει και κοιτάζει στον καθρέφτη χωρίς να απαντήσει.

 

Σκηνή 4η – 2020

Στο σαλόνι του σπιτιού τους. Η Στέλλα πετάει ένα βάζο και σπάει τον καθρέφτη που βρίσκεται πάνω από το τζάκι. Ο Νίκος την κοιτάζει τρομαγμένος. Γυρίζει και τον κοιτάζει τρελή από θυμό.

Στέλλα: Τέρμα οι καθρέφτες. Εγώ κι εσύ τώρα!

 

Σκηνή 5η – 2040

Στο σαλόνι του σπιτιού τους συνομιλούν τα παιδιά τους, περίπου 55 χρονών, μαυροφορεμένα.

Γιώργος: Το περίμενες αυτό;

Ελένη: Που να το περιμένω; Είχαν να μιλήσουν 20 χρόνια.

Γιώργος: Εντάξει, μεγάλοι άνθρωποι, ώρα τους ήταν. Αλλά έτσι; Μ’ αυτόν τον τρόπο;

Ελένη: Γιατί δεν μας είπαν τίποτα; Το Σάββατο μίλησα με τον μπαμπά και τον άκουσα μια χαρά. Σε σένα έδειξε τίποτα;

Γιώργος: Απολύτως τίποτα. (παύση) Θα πρέπει να το είχαν οργανώσει από καιρό. Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται από τη μια στιγμή στην άλλη.

Ελένη: Κι όλ’ αυτά για να φύγουν μαζί. Δεν το καταλαβαίνω. Αφού μισιούνταν.

Γιώργος: Δεν μισιούνταν. Έβλεπε ο ένας τον εαυτό του στον άλλο. Αυτό δεν άντεχαν.

 

Advertisements

Ιουνίου 22, 2007 - Posted by | Σκηνές

21 Σχόλια »

  1. Εξαιρετικό.
    Εκπληκτικός τρόπος για να αρθρώνεις πράγματα που γατζώνονται στα σπλάχνα μας και ξεφλουδίζουν αγριεμένα τη ζωή μας: στην πρώτη, την τρυφερή της ύλη.

    Και σκληρό και δυνατό να μας τραντάζει, να τραυματίζει τους εφησυχασμούς μας, να μας φτύνει κατάμουτρα τις αλήθειες μας.

    Από καρδιάς, μπράβο.

    Σχόλιο από Καπετάνισσα | Ιουνίου 22, 2007 | Απάντηση

  2. Κατπληκτικό.. Και ειχαν αρχισει με πολυ ομορφο τροπο, αληθεια.

    Σχόλιο από lifewhispers | Ιουνίου 22, 2007 | Απάντηση

  3. Δυσκολο να μη ξερει καποιος οτι τον γουσταρουν ολες στο σχολειο.

    Ωραιο σα σκεψη αλλα βιαστικα γραμμενο.

    Ζωη σε μας.

    Σχόλιο από Ψυχος | Ιουνίου 22, 2007 | Απάντηση

  4. Σ’ ευχαριστώ πολύ Καπετάνισσα!
    Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελε να τα κάνει όλα αυτά, αλλά έχει αυτογνωσία… μόνο ψήγματα από αυτά καταφέρνει να αρθρώσει…

    Οι περισσότερες ερωτικές ιστορίες αρχίζουν όμορφα, ψίθυροι ζωής… Το πώς τελειώνουν δίνει το στίγμα τους όμως…

    Μα δεν τον γούσταραν όλες στο σχολείο, αγαπητέ Ψύχο. Ένα ερωτευμένο κοριτσόπουλο, όμως, έτσι νομίζει… Χαίρομαι που η ηρωίδα μου είναι τόσο πειστική… Αλλά έχεις απόλυτο δίκιο για τη βιασύνη. Γράφτηκε στα πλαίσια άσκησης μέσα σε 30 λεπτά, και όσο κι αν έκανα κάποιες διορθώσεις πριν το ποστάρω προφανώς δεν ήταν αρκετές…

    Σχόλιο από dreamerland | Ιουνίου 22, 2007 | Απάντηση

  5. »..Μες στον καθρέφτη η αγάπη μας, πώς πάει και λιγοστεύει
    μέσα στον ύπνο τα όνειρα, σκολειό της λησμονιάς
    μέσα στα βάθη του καιρού, πώς η καρδιά στενεύει
    και χάνεται στο λίκνισμα μιας ξένης αγκαλιάς..»

    Ψυχές που καθρεφτίζονται μέσα σε άλλες ψυχές.. όμορφο, μα κάποιες φορές και τρομαχτικό συνάμα.. ίσως πιότερο ακόμα κι απ’ τα παραμορφωμένα είδωλα, στους καθρέφτες του λούνα παρκ.

    Καλημέρες πολλές απ’ το Βορρά 🙂

    Σχόλιο από Αννίτα | Ιουνίου 23, 2007 | Απάντηση

  6. Ένα ταξίδι με ίδια αρχή και τέλος.

    Χαμένος χρόνος…

    Αν ίσως έβρισκαν ο καθένας τον εαυτό του…

    🙂

    Σχόλιο από aggelos spyrou | Ιουνίου 23, 2007 | Απάντηση

  7. Γοητευτικοί και τρομακτικοί οι καθρέφτες, Αννίτα μου, σαν την αλήθεια… σαν τον λόγο τον ερωτικό… Πόσο λατρεύω τον Σεφέρη!
    Λίγο ακόμα και θα τις πούμε πάλι από κοντά τις καλημέρες στον αγαπημένο Βορρά… δεν θα αντέξω μέχρι το φθινόπωρο… 😉

    Δεν υπάρχει χαμένος χρόνος, Άγγελε, ούτε και κερδισμένος… δεν υπάρχει γενικώς… υπάρχουμε εγώ κι εσύ… εμείς και οι άλλοι… και μέσα από την αντανάκλασή μας πάνω στους άλλους ίσως τελικά βρούμε τον εαυτό μας…
    Καλημέρα! 🙂

    Σχόλιο από dreamerland | Ιουνίου 23, 2007 | Απάντηση

  8. Ο καθρέπτης καμιά φορά ξέρει για μας περισσότερα από όσα μπορούμε ή θέλουμε να φανταστούμε. Διεισδυτικό και γενναίο κείμενο.

    Σχόλιο από Helorus | Ιουνίου 23, 2007 | Απάντηση

  9. Άνθρωποι.. Άβυσσος η ψυχή τους.Μας. Αλλά η σκηνή του 1980, το τέλος της στιχομυθίας, με άγγιξε ιδιαίτερα.
    Dreamer μου, ένα μεγάλο χαμόγελο και .. αναμονή 🙂

    Σχόλιο από Sadmanivo | Ιουνίου 24, 2007 | Απάντηση

  10. Έτσι είναι καλέ μου Helorus… κι όπως λέει κι ο αγαπημένος μου:
    «T’ άσπρο χαρτί σκληρός καθρέφτης
    επιστρέφει μόνο εκείνο που ήσουν.»

    Χαίρομαι που κάτι από το κείμενο σε άγγιξε Sadmanivo…
    Καλή σου μέρα με φωτεινά χαμόγελα… 🙂

    Σχόλιο από dreamerland | Ιουνίου 24, 2007 | Απάντηση

  11. πολύ ωραία το αποτύπωσες
    μακάρι στους καθρέφτες να αποτυπώνονταν και οι χτύποι της καρδιάς μας! 🙂

    Σχόλιο από melomenos | Ιουνίου 27, 2007 | Απάντηση

  12. Ίσως και να αποτυπώνονται νεράιδε… 😉

    Σχόλιο από dreamerland | Ιουνίου 27, 2007 | Απάντηση

  13. λέξεις μετρημένες… ξεκινάει σαν λύση μαθηματικού προβλήματος- λογική σκέψη… με ψήγματα μεταφυσικής… του καθρέφτη το είδωλο αλλά και εικόνα στα «σύννεφα»…
    Μ΄αρέσει το σπάσιμο του καθρέφτη…Κατάλυση!!!
    και το γκραν φινάλε!!!!!
    μπράβο σου!!!

    φιλιά
    🙂

    Σχόλιο από esta | Ιουνίου 28, 2007 | Απάντηση

  14. Σ’ ευχαριστώ πολύ καλή μου Έστα… 🙂
    Καλή σου μέρα!

    Σχόλιο από dreamerland | Ιουνίου 29, 2007 | Απάντηση

  15. τέλειο

    Σχόλιο από VioletDogWood | Ιουνίου 30, 2007 | Απάντηση

  16. 😥
    μ’ αρεσε…
    μονο αυτο μπορω να πω…

    Σχόλιο από Βασιλική | Ιουνίου 30, 2007 | Απάντηση

  17. Καλωσόρισες violetdogwood! Χαίρομαι που σου άρεσε…

    Σ’ ευχαριστώ Βασιλική…

    Σχόλιο από dreamerland | Ιουνίου 30, 2007 | Απάντηση

  18. Πόσο υπέροχο, πόσο λυπητερό, πόσο αληθινό. Συμφωνώ με τον Άγγελο, συμφωνώ μαζί σου, εαυτός, αντανάκλαση, γύρευε…

    Σχόλιο από kwlogria | Ιουλίου 9, 2007 | Απάντηση

  19. Yperoxoooooo!!!!

    Σχόλιο από innersilence | Ιουλίου 9, 2007 | Απάντηση

  20. Κωλογριούλα μου, innersilence, χαίρομαι πολύ που σας άρεσε…

    Σχόλιο από dreamerland | Ιουλίου 10, 2007 | Απάντηση

  21. Άλλη μία απόδειξη ότι…τους συνομιλήκους μας και δει τους σημαθητές μας πρέπει να τους αγνοούμε τελείως και να μην έχουμε πολλά πάρε δώσε μαζί τους! Και δεν έχω καταλήξει καθόλου τυχαία σ’ αυό το συμπέρασμα! Ιδού ο τρόπος με τον οποίο κατέληξα…

    Στην 1η λυκείου, νόμιζα ότι γούσταρα έναν συμμαθητή μου, ο οποίος με γούσταρε από τη 2α γυμνασίου(!) αλλά λόγω ανασφάλειας δεν το παραδεχόταν! Έκανα το λάθος να του δείξω αυτό που νόμιζα ότι ένιωθα για εκείνον, με αποτέλεσμα αυτός να μου ρίξει υποτιθέμενη χυλόπιτα για να καλύψει την ανασφάλειά του! (ξέρεις το γνωστο: “Μη με πάρουν στο ψιλό οι υπόλοιποι-ρε μπαγάσα τη δάγκωσες τη λαμαρίνα”) Όμως εγώ τότε, ώς ανώριμη, την πήρα ως μη υποτιθέμενη και ξύπνησε ο εγωισμός μου…και άρχισαν τα όργανα…Όλη μέρα βγάζαμε χολή ο ένας στον άλλον και καυγαδίζαμε!…
    Στη 2α λυκείου, εγώ τα είχα φτιάξει με κάποιον άλλον (ακτός σχολείου) προκειμένου να τον “ξεπεράσω” (το βάζω σε εισαγωγικά, γιατί όπως είπαμε νόμιζα ότι τον γούσταρα!) και του έριξα εγώ υποτιθέμενη χυλόπιτα! Τότε αυτός φούντωσε και έφτιαξε ολόκληρο παραμύθι ότι και καλά έχει σχέση, και μου έριξε αυτός υποτιθέμενη χυλόπιτα όταν εγώ άρχισα πάλι να δείχνω ότι δεν τον “ξεπέρασα”! Λίγους μήνες πριν τελειώσει η χρονιά έγινε ένας καυγάς τρικούβερτος και τότε έγινε το μεγάλο μπαμ! Τι εννοώ?…

    Κατέληξα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ στο άνωθεν συμπέρασμα!…
    Φέτος 3η λυκείου του έριξα, πραγματική αυτή τη φορά, χυλόπιτα! Τα έφτιαξα μ’ έναν μεγαλύτερό μου (καμία σχέση μ’ αυτόν!) και είμαστε πολύ ευτυχισμένοι! Τον Μάρτιο κλείσαμε ένα χρόνο σχέσης!

    Τον συμμαθητή μου τον βλέπω καθημερινά και δεν αισθάνομαι τίποτα! Ούτε έρωτα ούτε κακία! Κι είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτό! Άσε που αυτός ο καημένος δεν έφταιγε και τόσο! Άλλοι είχαν κάνει εγκλήματα! Εκείνου, το μόνο του έγκλήμα ήταν ότι ήταν αγαθιάρης τύπου Αχιλλέα-”Εγκλήματα” και έτσι έπεσε θύμα πλεκτάνης αυτών των “άλλων”!

    Τέλος πάντων άλλη ιστορία αυτή με πολλά μυστικά, λάθη και…εγκλήματα!

    Σχόλιο από White Angel | Μαΐου 2, 2008 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: