Dreamerland

Σκέψεις, λέξεις, όνειρα…

Χρονικό

wolf-warrior-logo.jpgΣυναντήθηκαν λίγο μετά τις έξι το απόγευμα, ακίνητοι ο ένας απέναντι στον άλλο σαν δυο σταγόνες νερό σε αλπικό τοπίο, δοκιμάζοντας προφανώς τις δυνάμεις και την υπομονή της σιωπής και του χρόνου.

Έπειτα από ένα απροσδιόριστο διάστημα, κατά το οποίο το σκηνικό μετεβλήθη αίφνης σε λογοτεχνικό αντίγραφο περασμένου υπεροπτικού τινός αιώνος, μια απειλητικά κενή νοήματος φράση ξεπήδησε από τα χείλη του και τράπηκε γρήγορα σε φυγή.

Το βλέμμα της προσπάθησε να την ακολουθήσει, με σκοπό να εντοπίσει τη σκοτεινή κρυψώνα της, ωστόσο, εκ φύσεως βραδυκίνητο και ρέμπελο καθώς ήταν, ξεστράτησε σύντομα στις περιφερόμενες χαίτες των γάτων που πραγματοποιούσαν τη βραδινή περιπολία.

Την κοίταξε, όπως λέγεται (όχι χωρίς λόγο), βαθιά στα μάτια, σε όσο βάθος εν πάση περιπτώσει διέθεταν οι ασύγχρονοι βολβοί της, και τότε συνέβη κάτι εντελώς απρόσμενο.

Ένα στεντόρειο όχι αντήχησε στον περιβάλλοντα χώρο, προκαλώντας ελαφρούς τριγμούς στο ξύλινο πάτωμα -καθώς και στα σατέν σεντόνια που χουζούρευαν ανέμελα στο παρακείμενο στρώμα- και μια έντονη μετασεισμική δραστηριότητα στη γύρω περιοχή.

Τα τελευταία πουλιά που είχαν ξεμείνει κάτω από το υπόστεγο από τον περασμένο χειμώνα πέταξαν βιαστικά προς τον ορίζοντα, ενώ το γοτθικό ουρλιαχτό ενός λύκου που φύλαγε (ή παραφύλαγε) το διπλανό βουνό έδωσε τέλος στην ηχητική παραφωνία που είχε επικρατήσει αυθάδικα τα τελευταία δευτερόλεπτα.

Παρ’ όλα αυτά, αδιευκρίνηστη παραμένει έως τη σήμερον η πηγή της φοβερής αυτής οχλοβοής, καθόσον τα χείλη και των δύο παρευρισκομένων παρέμειναν ερμητικά κλειστά, αρνούμενα πεισματικά να υποδείξουν τον καταφανή, υπό άλλες συνθήκες, ένοχο.

Advertisements

Ιουλίου 26, 2007 - Posted by | Παραμύθια

2 Σχόλια »

  1. Μπροστά στην αμηχανία της φωνητικής μου υπόστασης, και παραδίνοντας τα όπλα, θα ήλπιζα ότι το βλέμμα μου θα έβγαζε μικρούς λατρευτικούς ψιθύρους.
    Μακάρι να σε άκουγα/έβλεπα να διαβάζεις τα κείμενα αυτά, Dreamerland. Είναι υπέροχα. Η σύγχρονη επικοινωνία όμως μοιάζει με άκαμπτο ατσάλι, παράταιρο για μια χώρα ονείρων.

    Σχόλιο από theachilles | Αύγουστος 3, 2007 | Απάντηση

  2. Ακόμα και το ατσάλι μπορεί να καμφθεί υπό το βάρος μιας λέξης Αχιλλέα…
    Και με ποια λέξη θα μπορούσα να απαντήσω σε ένα τόσο όμορφο σχόλιο; ίσως… ευγνωμοσύνη…

    Σχόλιο από dreamerland | Αύγουστος 3, 2007 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: