Dreamerland

Σκέψεις, λέξεις, όνειρα…

Ξανά

bloodhands.jpgμε δάχτυλα γυμνά

σκάβω στα πέτρινα στόματα

τα νύχια μου σπάνε

το αίμα το σκάει απ’ τις πληγές

και τρέχει ως τους αγκώνες

στάζει στο χαλί

(ποτέ δε θα καταφέρω

να καθαρίσω αυτόν το λεκέ)

σε λίγο προβάλλουν τα κόκκαλα

θα σταματήσω όταν φανεί ο καρπός

δε φοβάμαι μη μείνω δίχως χέρια

τ’ άλλο πρωί θα ‘ναι στη θέση τους

Advertisements

Ιανουαρίου 8, 2008 - Posted by | Ρίμες

14 Σχόλια »

  1. Με τρόμαξες λίγο… αλλά… τίποτα. Ξέρεις μέχρι που να φτάσεις, αυτό είναι σίγουρο. 🙂

    Σχόλιο από Kwlogria | Ιανουαρίου 9, 2008 | Απάντηση

  2. μην τρομάζεις γλυκιά μου, λέξεις είναι μόνο…

    Σχόλιο από dreamerland | Ιανουαρίου 9, 2008 | Απάντηση

  3. και τα στόματα κλειστά και πέτρινα, διψασμένα για το αίμα σου… κάποτε θ΄ανοίξουν , τότε η πέτρα θα λιώσει σαν πάγος και τα χέρια σου θα γίνουν φτερά…

    Σχόλιο από donpsychote | Ιανουαρίου 9, 2008 | Απάντηση

  4. αμήν!

    Σχόλιο από dreamerland | Ιανουαρίου 9, 2008 | Απάντηση

  5. Τα χέρια σου αγγίζουν, τα χέρια σου διώχνουν.
    Τα χέρια σου τα τραβάνε, αλλά και τα χαϊδεύουν.
    Είναι κι αυτά κλειδιά όπως και το μυαλό σου που τους δίνει πνοή…
    Σε φιλώ

    Σχόλιο από demon | Ιανουαρίου 10, 2008 | Απάντηση

  6. καληνύχτα καλή μου demon…

    Σχόλιο από dreamerland | Ιανουαρίου 10, 2008 | Απάντηση

  7. Γλυκιά μου φιλενάδα δε σε ξέχασα, αλλά όπως θα κατάλαβες για να απέχω από την κυψέλη μας, τις δύο φορές Πεμπτη και Παρασκευή, θα υπάρχει λόγος… ουσιαστικός, γι΄αυτό δεν σου γράφω και με τον γνωστό μας τρόπο…
    Σου στέλνω την αγάπη μου και τα φιλιά μου, την εκτίμησή μου κυρία μου…

    λεπτομέρειες off the record

    Σχόλιο από surrealist | Ιανουαρίου 13, 2008 | Απάντηση

  8. Διαβάζοντάς το μου ερχόταν συνέχεια εκείνο το τραγούδι του Ξυλούρη σε μουσική Λουκά Θάνου και ποίηση Αρη Αλεξάνδρου
    «Τις νύχτες σκάβαμε κρυφα μια υπόγεια σύραγγα
    μ΄ενα σουγιά μ’ ένα πηρούνι με τα νύχια
    σκάβαμε τις πέτρες ξέροντας πως θα φτάσουμε
    το πολύ ως τη θάλασσα.
    Κι όμως μας ήταν ανάγκη να βλέπουμε τα χέρια μας να ζούνε…»
    Έχω την εντύπωση πως στη μεγάλη μας απόγνωση επικαλούμαστε πράγματα που κάνουμε με τα χέρια μας κι όχι με το μυαλό μας.

    Σχόλιο από αλέξανδρος ανδρουλάκης | Ιανουαρίου 14, 2008 | Απάντηση

  9. Πράγματι, σε στιγμές δραματικές, λόγω απώλειας ή ταπείνωσης, ο άνθρωπος καταφεύγει στη σωματικότητα ως ύστατη βεβαίωση της ύπαρξης.
    Διάβασα πρόσφατα σε ένα βιβλίο του Καροτενούτο ότι η Έντιθ Γιάκομπσον περιέγραφε σε ένα άρθρο της τις αντιδράσεις όσων γυναικών άντεχαν στη βία της ανάκρισης στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης: «Οι κρατούμενες ξυπνούσαν τη νύχτα με την αίσθηση ότι τα μέλη τους ή το πρόσωπό τους δεν αποτελούσαν μέρος του σώματός τους. Ψηλαφούσαν εναγωνίως τα μέρη που ένιωθαν ξένα προσπαθώντας να πειστούν πως ο σωματικός εαυτός τους ήταν ακέραιος. Την ημέρα τις διακατείχε ένα τρομακτικό αίσθημα ψυχικής αυτοαποξένωσης. Ένιωθαν ξένες προς τον ίδιο τους τον εαυτό και τον παρατηρούσαν να σκέφτεται, να μιλάει και να πράττει σαν να ήταν ένα άλλο πρόσωπο.»

    Σχόλιο από dreamerland | Ιανουαρίου 14, 2008 | Απάντηση

  10. Ότι τρόμαξα λίγο δε θα το κρύψω.
    Νομίζω όμως ότι κατάλαβα το υπονούμενο και το μόνο που μπορώ να πω είναι να σκάψεις μέχρι εκεί που θα θελήσεις μόνη σου να σταματήσεις.
    Καλημέρα

    Σχόλιο από stalagmatia | Ιανουαρίου 16, 2008 | Απάντηση

  11. Όλοι αυτό δεν κάνουμε;
    Καλή σου μέρα σταλαγματιά!

    Σχόλιο από dreamerland | Ιανουαρίου 16, 2008 | Απάντηση

  12. Οπότε δεν ήταν εφιάλτης κι ας έμοιαζε…Αφού το ήξερες και δεν φοβόσουν…

    Σχόλιο από arlekinos | Μαρτίου 1, 2008 | Απάντηση

  13. Όχι, δεν ήταν εφιάλτης. Οι εφιάλτες κρατούν δευτερόλεπτα, ξυπνάς και όλα είναι εντάξει.
    Στη ζωή, φοβάσαι δεν φοβάσαι, το πρόβλημα θα είναι εκεί την άλλη μέρα το πρωί.

    Σχόλιο από dreamerland | Μαρτίου 1, 2008 | Απάντηση

  14. Τουλάχιστον μπορείς να το ελέγξεις όπως ακριβώς έκανες με το όνειρο σ’ αυτή την ιστορία…

    Σχόλιο από arlekinos | Μαρτίου 2, 2008 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: