Dreamerland

Σκέψεις, λέξεις, όνειρα…

Ο δρόμος της αλήθειας

Ξεκίνησε νωρίς, με μια απόφαση αμετάκλητη. Περπατούσε για ώρα, με το μυαλό κολλημένο στο τέρμα της διαδρομής. Όσο προχωρούσε, ο ουρανός σκοτείνιαζε. Για να συμβαδίζει, σκέφτηκε. Κακόφημη περιοχή. Ποτέ δε νοιάστηκε για φήμες. Ήθελε να ξέρει, όπως και τώρα.
Επιτάχυνε το βήμα. Σε λίγο έφτασε. Χτύπησε το κουδούνι. Περίμενε. Ξαναχτύπησε. Καμία απάντηση. Στάθηκε στα σκαλοπάτια. Θα περίμενε όσο χρειαζόταν – κάποια στιγμή θα επέστρεφε, και τότε θα μάθαινε.
Ένα αυτοκίνητο πλησίασε. Έκοψε ταχύτητα. Τα μάτια του οδηγού έψαξαν τα δικά της, σαν να ρωτούσαν: πόσο πάει;
Μια ζωή, άκουσε την απάντηση μέσα της, και τράβηξε το βλέμμα.
Ο οδηγός πάτησε γκάζι κι εξαφανίστηκε.
Το ίδιο κι εκείνη.

Ιουλίου 20, 2008 Posted by | Πολύ μικρές ιστορίες | 2 Σχόλια