Dreamerland

Σκέψεις, λέξεις, όνειρα…

ΙδιογραφΩντας

Αν και με λίγη καθυστέρηση, απαντώ στην πρόσκληση της φίλης μου σουρεαλίστριας

http://autographcollectors.blogspot.com

Advertisements

Μαΐου 30, 2008 Posted by | Εγώ | 6 Σχόλια

surreal

Η φίλη μου η σουρεαλίστρια με κάλεσε, τι άλλο, να απαντήσω στο παιχνίδι των υπερρεαλιστικών ερωτήσεων. Ιδού λοιπόν:

1. Γιατί κλαις;

Πονάω

2. Γιατί δεν κλαις;

Αντέχω

3. Που είναι ο βάλτος;

Μέσα μου

4. Ποιος και που είναι ο δεσμοφύλακας;

Μόνο ο φόβος βάζει δεσμά

5. Που συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;

Στο μυαλό μου

6. Περιφρονείς κάτι;

Φρονώ περί πάντων

7. Θα ερωτευόσουν για πάντα;

Πάντα

8. Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»;

Κάποιοι πιστεύουν ότι το ωραίο αγοράζεται

9. Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση;

Μπα, μια χαρά είναι

10. Do you remember revolution?

Not really

11. Θα ανέβαινες σε ένα βουνό αν το επέβαλλε το ωροσκόπιό σου;

Θα ανέβαινα εάν το επέβαλλε η θέλησή μου

12. Θα σκότωνες τον παππού σου αν το τζάμι δεν έσπαγε απ’ τον πάγο;

Τι φταίει ο παππούς μου;

13. Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;

Το καρτέρι της με έμαθε να το κάνω

14. Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ’ το νόμο;

Η πέτρα του θανάτου κυλάει πάντα και χωρίς τη βοήθειά μου

15. Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε τα μεσάνυχτα από την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;

Έχω διανύσει τη μισή, πιάνεται;

16. Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν 10 λαχταριστά εκλέρ;

Δεν μ’ αρέσουν τα εκλέρ

17. Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τ’ αστέρια;

Αν άντεχες να τα δεις

18. Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;

Been there, done that

Απρίλιος 12, 2008 Posted by | Εγώ | 7 Σχόλια

Αντισταθείτε!

sea-wind-by-night.jpgΘερινό Ηλιοστάσι

Θ’

Μιλούσες για πράγματα που δεν τα ‘βλεπαν
κι αυτοί γελούσαν.

Όμως να λάμνεις στο σκοτεινό ποταμό
πάνω νερά·
να πηγαίνεις στον αγνοημένο δρόμο
στα τυφλά, πεισματάρης
και να γυρεύεις λόγια ριζωμένα
σαν το πολύροζο λιόδεντρο-
άφησε κι ας γελούν.
Και να ποθείς να κατοικήσει κι ο άλλος κόσμος
στη σημερινή πνιγερή μοναξιά
στ’ αφανισμένο τούτο παρόν-
άφησέ τους.

Ο θαλασσινός άνεμος κι η δροσιά της αυγής
υπάρχουν χωρίς να το ζητήσει κανείς.

Γιώργος Σεφέρης

Αντιστέκομαι παίρνοντας τη σκυτάλη από τον άλλο Ρο και την παραδίδω, εάν θέλουν, στους φίλους: Helorus, Don Psychote, Auto Focus, Days of wine and roses, Lekseis

Ιανουαρίου 22, 2008 Posted by | Εγώ | 8 Σχόλια

Ψάχνουν για σπίτι

cimg3614.jpg

Αυτά τα τέσσερα πανέμορφα γατάκια γεννήθηκαν στις 26 Σεπτεμβρίου. Έχουν υπέροχο γκρι-μολυβί χρώμα, το καθένα με τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όμως, και προς το παρόν γαλάζια ματάκια τα οποία έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται πράσινα, όπως του μπαμπά τους.

Η κουκλίτσα γατούλα από αριστερά είναι η πιο περίεργη. Βγήκε πρώτη από τη φωλιά και συνεχώς εξερευνά τον κόσμο. Είναι επίσης η πιο θαρραλέα. Δεν διστάζει στιγμή να πηδήξει απ’ όποιο ύψος κι αν βρίσκεται, ακόμη κι αν προσγειώνεται με το κεφάλι και κάνει τούμπες, αφού ακόμη δεν έχει μάθει να πέφτει κανονικά.

Οι δύο μεσαίες υπέροχες γατούλες είναι οι πιο παιχνιδιάρες. Χοροπηδάνε, παλεύουν και παίζουν με ό,τι βρουν.

Ο πανέμορφος γατούλης αριστερά, ο άντρας της παρέας, είναι ο πιο χνουδωτός και ο πιο ήσυχος. Βγήκε τελευταίος απ’ τη φωλιά, ρεμβάζει με τις ώρες και τρελαίνεται για χάδια και ζουζουνίσματα.

Είναι πραγματικά αξιολάτρευτα και θα δυσκολευτώ να τα αποχωριστώ. Μακάρι πραγματικά να είχα χώρο να τα κρατήσω όλα. Δυστυχώς η γκαρσονιερούλα μου ίσα ίσα που χωρά εμένα, τη μαμά τους και τον μπαμπά τους. Και που θα αναγκαστώ να στειρώσω τα δικά μου πλέον με στεναχωρεί. Δεν μου αρέσει καθόλου η ιδέα να επέμβω στη φύση τους. Δυστυχώς όμως δεν έχω επιλογή, κι αν τ’ άφησα μια φορά να ζευγαρώσουν ήταν μόνο για να μην πάθει γυναικολογικά προβλήματα αργότερα η γατούλα.

Παρακαλώ, όποιος ενδιαφέρεται να υιοθετήσει κάποιο απ’ αυτά τα γατσούλια, ή ακούσει κάποιον που να ενδιαφέρεται, ας επικοινωνήσει μαζί μου. Εγώ και η γατοοικογένεια θα σας είμαστε ευγνώμονες.

Η μαμά και ο μπαμπάς:

cimg3648.jpg cimg3627.jpg

και τα γατσουλάκια:

cimg3612.jpg cimg3523.jpg

cimg3645.jpg cimg3649.jpg

cimg3651.jpg

Νοέμβριος 3, 2007 Posted by | Εγώ | 11 Σχόλια

Ονειρεμένες διακοπές

Μετά από πρόσκληση του Openminded, κι επειδή στην ονειροχώρα χατίρια δεν χαλάμε, θα σας παρουσιάσω μέρη ονειρεμένων διακοπών. Οι ονειρεμένες διακοπές είναι βέβαια για την ονειροχώρα το αγαπημένο της θέμα. Όμως με τον περιορισμό να προσγειωθεί στη γη των ανθρώπων και να αναφερθεί μόνο σε υπαρκτά μέρη δυσκολεύτηκε λίγο, αλλά μόνο λίγο…

Ξεκινάμε λοιπόν το ταξίδι από το απόλυτο μέρος ονειρεμένων διακοπών. Ένα μέρος που πλάστηκε από ξωτικά και νεράιδες, τότε που δεν είχαν εγκαταλείψει τη γη των ανθρώπων ακόμη. Κατά τα γήινα ταξίδια της, η μάγισσα της ονειροχώρας έχει περάσει σ’ αυτό το μέρος τις ομορφότερες στιγμές της…

Ζαγοροχώρια – Βοϊδομάτης – Αώος

02_kangas_giofiri_aristis_1.jpg vhal_dsc_1416b-4-3-wpaper.jpg

Το επόμενο μέρος που θα επισκεφτούμε φέρει τη σφραγίδα της ελευθερίας για τη μάγισσα της ονειροχώρας. Όποτε νιώθει τα δεσμά της χώρας των ανθρώπων έρχεται σε αυτό το μέρος για να τα σπάσει…

Χανιά – Ελαφόνησος

la_canee.jpg crete-000010-elafonisos.jpg

Επόμενος σταθμός το μέρος που η μάγισσα της ονειροχώρας ονειρεύεται στον ύπνο της και στο ξύπνιο της τις τελευταίες μέρες, αφού πρόκειται για τις διακοπές που επίκεινται σε λίγες βδομάδες και τις οποίες περιμένει με μεγάλη ανυπομονησία…

Σαντορίνη – Οία

santorini.jpg 53294166saq.jpg

Συνεχίζουμε με τον προορισμό στον οποίο η μάγισσα της ονειροχώρας ένιωσε παράξενα οικεία χωρίς να καταλαβαίνει γιατί. Πρώτη φορά σε άγνωστο τόπο, να περιπλανιέται μόνη σε σοκάκια άλλης εποχής, χωρίς να γνωρίζει τη γλώσσα, αλλά χωρίς κανένα πρόβλημα συνεννόησης, και χωρίς να νιώσει καμία στιγμή ξένη… Ίσως σε μακρινούς καιρούς να είχε διαλέξει αυτό το μέρος ως βάση της ονειροχώρας…

Φλωρεντία

florence.jpg florence-statue.jpg

Τελευταίος σταθμός είναι ένα μέρος που η μάγισσα της ονειροχώρας δεν έχει επισκεφτεί ποτέ, είναι όμως βαθιά φυλαγμένο στα όνειρά της…

Σκωτία

65391311wk5sgsmrlochachtriochtan.jpg scottland2.jpg

Ιουνίου 15, 2007 Posted by | Εγώ | 8 Σχόλια

Τα δώρα της Σελήνης

Η Σελήνη, που είναι το ίδιο το καπρίτσιο, κοίταξε απ’ το παράθυρο, την ώρα που κοιμόσουν στην κούνια σου, και σκέφτηκε: «Αυτό το μικρό κορίτσι μ’ αρέσει».
Και κατέβηκε μαλακά τη σκάλα της από σύννεφα, και πέρασε αθόρυβα μέσα από τα τζάμια. Έπειτα ξάπλωσε πάνω σου με την απαλή τρυφερότητα μιας μητέρας, και απόθεσε τα χρώματά της πάνω στην όψη σου. Η ίριδα των ματιών σου έμεινε από τότε πράσινη, και τα μάγουλά σου εξαιρετικά χλωμά. Τα μάτια σου μεγάλωσαν έτσι αλλόκοτα καθώς θωρούσαν αυτήν την επισκέπτρια· κι αυτή σου έσφιξε τόσο τρυφερά το λαιμό που από τότε κράτησες για πάντα την τάση για δάκρυα.
Ωστόσο, μέσα στην έκρηξη της χαράς της, η Σελήνη γέμιζε όλο το δωμάτιο, σαν μια φωσφορική ατμόσφαιρα, σαν ένα λαμπερό δηλητήριο· κι όλο αυτό το ζωντανό φως σκεφτόταν κι έλεγε: «Θα ζεις αιώνια κάτω απ’ την επίδραση του φιλιού μου. Θα είσαι ωραία με τον δικό μου τρόπο. Θ’ αγαπάς, ό,τι αγαπώ και ό,τι μ’ αγαπά: το νερό, τα σύννεφα, τη σιωπή και τη νύχτα· την απέραντη και πράσινη θάλασσα· το άμορφο και πολύμορφο νερό· τον τόπο όπου δεν θα είσαι· τον εραστή που δεν θα γνωρίσεις· τα τερατώδη λουλούδια· τα αρώματα που προκαλούν παραφροσύνη· τις γάτες που λιγοθυμούν πάνω στα πιάνα, και που αναστενάζουν σαν γυναίκες, με φωνή βραχνή και γλυκιά!
Και θα σ’ αγαπούν οι αγαπητικοί μου, θα ερωτοτροπούν μαζί σου οι εραστές μου. Θα είσαι η βασίλισσα των ανδρών με πράσινα μάτια, που έσφιξα επίσης το λαιμό τους μέσα στα νυχτερινά μου χάδια· εκείνων που αγαπούν τη θάλασσα, την απέραντη, πολυκύμαντη και πράσινη θάλασσα, το άμορφο και πολύμορφο νερό, τον τόπο όπου δεν είναι, τη γυναίκα που δεν γνωρίζουν, τα αποτρόπαια λουλούδια που μοιάζουν με θυμιατήρια μιας άγνωστης θρησκείας, τα αρώματα που διαταράζουν τη βούληση, και τα άγρια και φιλήδονα ζώα που είναι τα εμβλήματα της τρέλας τους».
Και γι’ αυτό, καταραμένο, αγαπημένο, χαϊδεμένο παιδί, είμαι τώρα ξαπλωμένος στα πόδια σου, ψάχνοντας σ’ όλη σου την ύπαρξη την αντανάκλαση της φοβερής θεότητας, της νονάς που σημαδεύει τη μοίρα, της τροφού όλων εκείνων που σεληνιάζονται.

Charles Baudelaire, Η μελαγχολία του Παρισιού

Επίλογος:

Ιουνίου 7, 2007 Posted by | Διάβασα, Εγώ | 10 Σχόλια

Θεσσαλονίκη

vaf_pinak-6.jpgΑγαπημένες πόλεις είναι αυτές στις οποίες βρίσκονται αγαπημένοι άνθρωποι.

Όπως η Ελένη, που στα 20 χρόνια της φάνηκε πιο σοφή από τη «σοφή» φίλη της…

Όπως η Αλεξία, που μιλάει λίγο αλλά λέει τόσα πολλά…

Όπως ο Χρήστος, που άφησε την κοπέλα του στο ξενοδοχείο όπου γιόρταζαν την επέτειό τους για να με παραλάβει από τον σταθμό στις 6 το πρωί…

Όπως ο Θοδωρής, που με την αγάπη του πέρυσι το καλοκαίρι με κράτησε στη ζωή…

Όπως η Σωτηρία, που… τι να πεις για τις ψυχές που συγγενεύουν… μόνο ότι όταν συναντηθούν ο κόσμος μυρίζει αγιόκλημα…

Έλλειψα πολύ, μου λείψατε πολύ…

Αγαπημένη αγαπημένη Θεσσαλονίκη…

Έρχομαι!

* Πίνακας: Στέλιος Μαυρομάτης «Θεσσαλονίκη Σημειώσεις», μικτή τεχνική, 1985, 80Χ100 εκ.

(Από το αρχείο του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου)

Ιουνίου 5, 2007 Posted by | Εγώ | 4 Σχόλια

Επαναλήψεις

nightmare_in_time.jpgΧρόνος φεύγει χρόνος έρχεται

να πενθήσω ή να γλεντήσω

 

 

 

 

 

 

 

 

(σαν σήμερα πριν από 36 χρόνια…)

Μαΐου 18, 2007 Posted by | Εγώ | 11 Σχόλια

Εχθρός

ff_dealer.jpgΔεν σε φοβάμαι!

 

Κι αν φοβηθώ, δεν θα φύγω…

 

Κι αν φύγω, θα ξαναγυρίσω…

 

Κι αν δεν ξαναγυρίσω…

 

Θα σε παλέψω στο δικό μου στρατόπεδο!

Απρίλιος 20, 2007 Posted by | Εγώ | 13 Σχόλια

Πείσμα

mt1110487994.jpg

Σ’ άλλη μια μάχη ηττημένη…

 

Κουράστηκες ψυχή μου…

 

Μην εγκαταλείψεις την πορεία…

 

Κάνε απλά μια στάση…

…κι άσε γι’ άλλους την ανάσταση…

Απρίλιος 9, 2007 Posted by | Εγώ | 14 Σχόλια